Hoe navigeer ik de seizoenen als creatieve maker?

Ik heb het gevoel dat ik je iets verschuldigd ben. Een project. Een product. Een productievere werkhouding? 

Is het weer de sneaky-snake Kapitalisme op mijn schouder die me influistert dat ik productiever moet zijn. Is het Machoman die alles wat kwetsbaar is binnen 1 seconde afschiet?

De waarheid is: ik voel me all over the place. Ik ben moe, verdrietig, en diep onzeker over wat ik doe als maker op het moment. Mijn innerlijke critici zijn luider dan ooit. 

Niet wéér een jankverhaal schrijven. 

Schrijf over iets succesvols. Je boek.

Waar blijft je boek (Tough-love Tools) eigenlijk?

Hoelang ben je daar nou eigenlijk wel niet mee bezig?!

En waar blijft je album?

Als er nu geen album komt, wanneer ga je dan verder met je album in De Onderwaterkamer? 

Wat ben je voor een ongelofelijke loser. De zomervakantie is allang voorbij 

Ik denk aan hoe dit een mooi bruggetje zou kunnen zijn voor het verder schrijven aan mijn e-book 'Maken met Monsters op je schouders'. I'm doing it now, namelijk. Maar mijn lijf wil gewoon niet mee. En zo wissel ik mentaal af tussen wanhopige impulsieve pogingen om mijn eigenwaarde op te krikken en kleine momenten van even contact kunnen maken met wat is: een hoofd en lijf die moe zijn. De wanhoop komt vaak tot uiting in het antwoord proberen te vinden in andermans vormen. 

Misschien toch video's van mezelf plaatsen op IG? Filmpjes van mezelf, aan de slag als producer? Misschien iets doen met analoge of digitale zines? Meer met foto's? Of toch gewoon tekst? 

Ik probeer het antwoord te vinden in... vorm. Want vorm is, af. Is klaar. Is satifsying. Is een teken van dat je je shit voor elkaar hebt. Dat je richting hebt. Maar het werkt precies andersom: eerst adem je, eerst beweeg, eerst kom je ergens vandaan als maker, ga je ergens naartoe, geef je ergens expressie aan. En van daaruit komt de vorm. Van binnen uit komt de richting.

Op de momenten dat ik kan stil staan en ademen, dan voel ik het. Ik ben ontzettend moe. De zomervakantie, die er zou moeten zijn om uit te rusten, was overprikkelend. Ik zit in een persoonlijk proces wat zo diep gaat dat ik het nog niet durf te delen. Er is rouw. En het voelt alsof mijn hoofd verder wordt opgeslokt door één ding: de overgang van het seizoen. 

Alles in mij is klaar voor de herfst. Voor kou. Voor introspectie. Voor het donkerblauw dat me naar beneden trekt. In de stilte en rust. Maar de zomer staat nog aan. De zon schijnt fel in mijn ogen. De warmte maakt me benauwd in mijn eigen lijf. Ik heb geen behoefte om mijn album af te maken. Ik heb behoefte aan pas op de plaats. Stil staan, om me heen kijken. En nadenken over wat ik er nou eigenlijk allemaal van vind. En wat ik wil eigenlijk wil.

Als ik goed kijk, naar mijn innerlijke creatieve zelf, dan gaat er steeds een klein lampje branden als het gaat over de seizoenen. Het nummer 'Vreemde Vormen', dat op mijn album zou komen, gaat over de verandering van seizoenen. Sterker nog: de overgang van herfst naar winter. Naar de bladeren die verkleuren.

Het licht steeds iets in mij op. Ik denk omdat het raakt aan wat ik nu voel. Omdat het spiegelt hoe ik me nu voel.

Afgelopen week dacht ik: dat is het. Ik moet niet maken vanuit vorm. Maken vanuit snelle externe validatie zoeken. Ik moet maken vanuit wat er is. Nu. In al zijn kwetsbaarheid. En dat is dat ik me diep onzeker voel in een seizoen waar er weinig uit mijn vingers komt.

En wat als juist dát mijn creatieve expressie is? Niet in de vorm van een nummer. Daar voel ik nu geen licht opbranden. Maar in de vorm van uitwisseling. In de vorm van en creatieve cirkel, een gathering tussen makers. Met één vraag: hoe navigeer ik de creatieve seizoenen als maker?

Laagdrempelig. Geen workshop of les. Maar een gelijkwaardig samenkomen. Verbinden. Niet weten. Meedenken. Uitwisselen. Reflecteren. En vooral: niet alleen zijn in deze jungle waar je soms zo alleen in kan verdwalen.

Is dat niet altijd mijn kracht geweest als muzikant, als maker? Anderen met de intimiteit van een voice-recorder meenemen terwijl ik door het oerwoud mijn pad probeer te vinden? Ik denk aan een kleine reflectie-opdracht, en verder gewoon samenkomen en zien waar het gesprek naartoe wil bewegen. Ik zal de picknick kleedjes klaar leggen in de jungle. Neem mee wat je mee wilt nemen, pay what you want.

Als je wilt joinen in het bos, stuur me een mailtje naar info@loskop.nl

Dan stuur ik je de link :) x LOSKOP