over.
Ik stel het schrijven van deze pagina al een jaar uit.
Er stond al een jaar wel een tekst. Maar dat was een tekst waarvan ik dácht dat ie hier hoorde te staan.
Uit het tijdperk waar ik me tóch nog aanpaste aan alle opvattingen over hoe je je als kunstenaar moet profileren. Ondertussen ben ik tientallen levens (en doden) verder en kan ik genoeg nemen met een 0.1 versie van een tekst over mezelf.
Ik heet Valentina.
Ik ben een muzikant, producer en creative coach, maar bovenal een maker.
Er zit een diepe, creatieve, wilde energie in mij die ruimte nodig heeft om te mogen pulseren, huilen, schreeuwen en voelen. Vanaf kinds af aan zong ik mee op alle albums van Michael Jackson alsof mijn leven er van afhing. En op een bepaalde manier deed dat deed het ook.
Mijn innerlijke leven hing er van af. En al heb ik ondertussen heel veel kunnen helen en is er zoveel meer draagkracht... nog steeds zing, speel en maak ik om het leven draaglijker te maken. Om het leven, in al zijn verdriet, tegenstrijdigheden, schoonheid en veelheid, te kunnen dragen.
It has been quite a road though.
'My Past Shapes' is een opdracht die ik maakte tijdens de cursus Digital Abundance van Kening Zhu. Een cursus die mijn creatieve leven heeft getransformeerd.
Van mijn slaapkamer vond ik langzaam mijn weg naar buiten op het podium. Ik vond een plek waar ik me 'gezien' voelde. In de 20 jaar later die volgde, heb ik me langzaam maar zeker gerealiseerd dat er een verschil is tussen bekeken worden en daadwerkelijk worden gezien. Op het podium keken mensen naar me, maar ik zou me nooit zo gezien voelen als ik daadwerkelijk nodig had. Een diepe erkenning van wie ik ben. Niet als artiest in een mooi pakje. Niet als zangeresje met de mooie noten. Maar als mens.
Op mijn 29e heb ik mijn gitaar weggezet en met mezelf afgesproken dat ik hem pas op zou pakken als ik zin had om te spelen. Geen hit willen schrijven. Niet bezig zijn met een publiek of iets externs. Gewoon zin om muziek te maken. Dat moment was het begin van een periode waar ik, stapje voor stapje en met heel veel vallen en opstaan, steeds dichter bij mijn kern kwam.
Ik ging steeds vaker op de vluchtstrook staan met mijn auto. Kijkend naar de drukte op de snelweg. De snelheid. De competitie drang. Steeds vaker keek ik naar het bos achter me. Het groen. De stilte. Maar het bos was onbekend. Ik wist niet wat er zou vinden. Sterker nog: er was geen pad te bekennen. Dus vaak genoeg stapte ik weer de auto in om weer mee te racen naar... tja naar wat? Naar meer volgers? Meer likes? Nu dan toch doorbreken maar dan op een hele 'zuivere egoloze manier'? Langzaamaan heb ik steeds meer losgelaten en ben ik steeds meer hazenpaadjes in het bos gaan maken: minder snelheid, lege vormen en luisteren naar anderen. En steeds meer vertragen, voelen en de stem uit het bos volgen (ik ben hier de online cursus 'jouw creatieve ecosysteem' voor aan het schrijven, het volgen van de stem naar jouw metaforische wereld.)
Een grote versnelling in het vinden van mijn plek in het bos is mede dankzij Kening Zhu gekomen. Een creative coach die me zoveel tools heeft gegeven om mijn plek in het bos te kunnen belichamen. Ondertussen kan ik zeggen dat ik een diepe intieme relatie heb met mijn creatieve zelf. Dankzij de laatste cursus van Kening (Digital Abundance) heb ik een manier gevonden waardoor ik met zoveel meer speelsheid, wildheid en vertrouwen nieuwe kunstwerken kan loslaten en delen met de buitenwereld (De Onderwater Kamer, Tough-love Tools).
Ik kan niet wachten op de rest van mijn leven. Op wat voor een kunst en magische projecten er allemaal nog uit mijn creativiteit door mijn vingers, stem, lijf zullen vloeien. I'm just the vessel now. En dat is zo mooi te zien in het hele verloop van 'My Past Shapes'. Ik zie in veel periodes een getekend poppetje. Periodes waar ik heel erg bezig was met mezelf, als artiest. Mezelf als iets dat gezien moest worden. Ik vind het heel mooi om te zien hoe die vorm van een zelf steeds meer dissolved en plaats maakt voor iets wat groter is dan ik zelf: mijn creatieve ecosysteem en mijn wilde creatieve energie waar ik zoveel respect voor heb gekregen.
Ik hoop dat je hier iets vindt. Een rust waar je naar verlangde, een gevoel van thuiskomen in jezelf.
x
LOSKOP