Welkom Moshi 🤎🐛

Na héél lang wikken, wegen, piekeren en twijfelen heb ik een paar weken geleden de knoop doorgehakt. Ik koos ervoor om een kitten te adopteren: Dit is Moshi! Mijn fluff-ball van 12 weken.

2,5 jaar geleden overleed mijn beste maatje, mijn soul animal & mijn ontprikkel beestje: Eddie. Ik schreef al mijn rouw eruit en maakte twee nummers over hem: Vreemd en Hij is een Was. Beide nummers staan op mijn album Blauwdruk wat ik het jaar daarna uitbracht.

Ik heb heel erg gerouwd om Eddie. Ik heb nog nooit zo'n diepe rouw gevoeld. Ik voelde me gebroken. Alsof er een gat in mijn romp was geslagen. Maar ik heb góed gerouwd. Elke dag gejankt en heel lang mijn tijd genomen om het rouwproces te doorlopen. Het is niet af. Ik heb gister sinds lange tijd weer eens gehuild om Eddie. Maar het rouwen was wel in een dusdanig fase dat ik al anderhalf jaar aan het nadenken ben over een nieuw beestje. En dan nu een beestje dat echt van mij is. (Eddie was van mijn vriend en leerde ik pas kennen toen hij 1,5 was). Ik heb heel lang nagedacht over een hulphond. Het idee van een maatje dat altijd bij me is. En me kan helpen wanneer ik overprikkeld ben. Maar een hond zélf kan ook overprikkelen. Kwijl, hondengeur, drukheid, het 3x per dag uitlaten... Het leefschema van een hond lijkt me op een bepaalde manier ZEER intens. Tegelijkertijd zou het me kunnen helpen om meer buiten te komen, meer in beweging te blijven... Oh hoe veel ik hier wel niet over heb nagedacht, gelezen en ge-ChatGPT'd. Het idee heb ik niet volledig verbannen, maar ik heb me wel gerealiseerd dat ik nu alleen de lusten van een hond wil, en niet de lasten. Dus dat het niet realistisch is om nu een hond in huis te halen.

Maar ik wilde wél dat maatje gevoel. Dus uiteindelijk kwam ik uit bij een maine coon kat. Gentle Giants. Een ras dat over het algemeen aanhankelijker en mensgerichter is dan Europese korthaar katten. Ook hier heb ik natuurlijk weer een half jaar over gepiekerd en nagedacht :') Maar uiteindelijk bleef het advies van mijn vriend opeens hangen: 'Je weet nooit helemaal zeker wat voor een persoonlijkheid je met een kat in huis haalt. Je kunt nooit álles van tevoren plannen. Maar de vraag is daarom: ben je bereid een risico te nemen?' Opeens landde ik met mijn voeten in de aarde. Ja. Enerzijds is het ingewikkeld, maar anderzijds is het ook gewoon zo simpel als dit. Ik kan niet alles voorbereiden en ik heb simpelweg niet overal controle over. Dus ik besloot de eigenaar van het nestje kittens te berichten en het GEWOON TE DOEN. Het was nog steeds spannend, maar het voelde óók bekrachtigend. Als een soort pact, een soort intiem gevoel tussen mij en mezelf. 'Het is spannend, maar we got this'. Fast forward naar vandaag waarop ik geen oog heb dichtgedaan vannacht, omdat een kitten HEUS niet de hele nacht doorslaapt haha. Er gebeurt teveel om op te noemen. Met Moshi. Het is een hyper balletje van fluff. Maar ook in mij. De verantwoordelijkheid. Mijn studio die wordt ver-kitten-t (lees: mijn met zorg gemaakte akoestische panelen die nu al verragt zijn van de kattennageltjes). Wennen aan Moshi. Piekeren of ik het wel goed genoeg doe. Er iets van vinden hoe anderen met hem omgaan maar niet durven zeggen. Nog helemaal niet gelijk een band voelen met zo'n beestje: een adhd'er vol energie en tegelijkertijd nog een klein kwetsbaar bolletje. Het is veel. Gister lag ik zelf op de grond met een meltdown. Maar ik ben heel dankbaar dat het kon. Dat ik in een prachtig huis woon en een ruime wijk waar niemand me hoort huilen en schreeuwen. Dat ik een vriend heb die me zo goed begrijpt en mij vasthoudt als een klein kwetsbaar bolletje.

Ik probeer alles heel goed te verwoorden, maar ik had besloten mijn nieuwsbrieven niet zo ingewikkeld meer te maken. Dus. Geen moeilijke analyses meer. Tijd voor een foto album van Moshi (spreek uit als: Mó-sjie).

Knappe boy.

Kleine boy.

De eerste ontmoeting met opa en oma. Deze foto staat voor eeuwig in mijn geheugen gegrift <3 #huilon

Knock-out op mijn schoot. Hopelijk mijn uitzicht de komende jaren als ik in mijn studio zit :')

De eerste keer dat ie op mijn schouder kwam zitten. Maar don't be fooled. De rest van de tijd doet ie andere dingen: zie de foto hieronder.

Zoek Moshi.

Lik lik.

Fijne zondag lieverds. En als je wil, stuur me een foto van jouw furbaby!

x LOSKOP