14 mei 2026
Vliegende Rivieren was het eerste nummer wat ik bij de lurven heb gepakt na een flinke schop onder mijn kont. Ik had inzichtelijk gemaakt hoeveel procent elk nummer, dat ik op mijn album wilde, voltooid was. Vliegende Rivieren was -10%. Ik had nog niet eens de songwriting fase afgesloten. Dus voordat ik me de productie van andere nummers verder ging, besloot ik deze eerst af te schrijven.
Lees meer
Het begon allemaal met dit krantenartikel van
2 februari 2026: Vliegende rivieren slurpen dagelijks miljarden tonnen water op.
Lees meer
25 mei 2026
Ik viel in slaap om 19:30. Om 00:30 werd ik wakker en kon ik niet meer slapen. Ik ben eruit gegaan en ben verder gaan werken aan de bridge. De backing vocals voelde blegh. Deels sound, deels de melodie. Overall voelde het veel te netjes en mooi. Veel te herkenbaar 'koortje'. Een sound die je in je hoofd trekt ipv een geluid dat je naar je lijf brengt. Je gevoel.
Ik heb de vocal chops uit elkaar gerekt, gereversed en opgeknipt. Ook heb ik losse 'hums' ingezongen, +12 gepitcht en FUCK dat was precies wat het nodig had. Een buitenaardse sound, maar met het gevoel van iets dat huilt (turquoise vocal takes). Wat is het toch heerlijk als iets op zijn plek valt. Zeker na 5 uur...
24 mei 2026
Moe. Maar bijna daar. 90%. nog 10 te gaan.
100%
25 mei 2026
Fina-fucking-lee. Hoe heerlijk het voelt om de 'v6 final demo mix' te kunnen exporteren en uploaden hier. Ik voel me beurs, moe, verdrietig, maar ergens kan ik me een beetje trots voelen dat ik mijn eerste nummer erop heb zitten.
Mijn creative coach Kening vroeg: is there perhaps shame around not being able to 'just make an album?'
Ik zei nee. Maar het is er wel.
Ik twijfel nog steeds of ik deze onderwater wereld wel moet delen (de blauwe onderwater kamer?). Moet gaan aanbieden als iets waar je toegang kunt tot krijgen. Een deel in mij weet nog steeds niet of het wel genoeg waarde heeft. Maar het deel dat zojuist uit het water is gekomen met de parels en glinsteringen van Vliegende Rivieren, weet het wel.
Dit maakproces is zó diep, intens en dense.
Het is een ander soort wilskracht en doorzettingsvermogen. Een verleidingsdans, een tango met mijn creativiteit. Nu ik dit allemaal in beeld breng op deze pagina, kijk ik in een spiegel en is er geen twijfel mogelijk. Dit is zo moeilijk. Natuurlijk kan ik niet 'gewoon' een album maken. Dit is een marathon op de Mount Everest.
Ik liet de final demo net aan mijn partner horen. Mijn muziek is niet zijn muziek, so it takes a lot om indruk te maken op hem. Hij zei: 'jezus dit is niet een nummer. Dit is een heel verhaal. Een soort Ronja de Roversdochter film.'
En ik voel het ook. Vliegende Rivieren is zonder dat ik het zo had bedoelt uitgegroeid tot zó iets intens groots. Een ode aan de natuur, een ode aan mijn relatie met de wereld. Met spiritualiteit. De productie vanaf de bridge is een klein meesterwerk geworden.
En dat wil ik niet in een vacuum houden. Ik wil het laten zien.